Hoe het begon

Ik ben vorig jaar in februari gestopt met de pil op doktersadvies. Ik en mijn partner waren op dat moment nog maar een jaar en een half samen en woonde een half jaar samen toen ik hem dit nieuws moest vertellen. Toen zei hij we zullen wel zien als het komt is het goed als het niet komt is er nog tijd. Ik wist van ervoor al dat het niet zo gemakkelijk zou gaan want ik heb altijd een onregelmatige cyclus gehad. De eerste vier maanden na de pilstop kwam er niets dus ik deed verschillende testen, misschien zou het toch al? maar helaas was dit niet het geval. Ik ging regelmatig naar de huisarts op controle dan kwamen ze wel dan weer niet... Toch eens bloed laten testen en hij wist me te vertellen dat ik bijna een eisprong zou heben... Dus ik braaf terug naar huis om te gaan "klussen" die maand kreeg ik geen menstruatie en ik ging terug naar mijn huisarts en die verwees me door naar mijn gynaecoloog voor verder onderzoek. Doordat we net verhuisd waren moest ik naar een andere gynaecoloog. Daar werd voor de eerste keer het echte probleem uitgesproken. Ik had PCOS, iets wat ik via google zelf ook wel al vermoedde. Ik heb het "geluk" gehad dat zij de koe bij de hoorns vatte en zei dat ze eerst alles wou onderzoeken voor ze met medicatie zou starten. Ik dacht niets speciaals. Er werd bloed afgenomen bij mij, mijn vriend moest zijn semen binnen doen in St-niklaas en ik moest laten nagaan of mijn eierstokken open waren en baarmoeder ok was. Hieruit bleek dat mijn bloedwaarden juist goed stond (typisch) maar dat mijn vriend zijn semen niet zo goed was. Wat zij noemden niet zo goed was eigenlijk slecht. Hij had te weinig, nauwelijks beweeglijk, afwijkend van vorm en maakt antistoffen aan voor zijn eigen zaadcellen... dat was onze eerste mokerslag en de medische mallenmolen kon van start gaan. Van het ene onderzoek naar het andere. We waren ondertussen in het UZA aanbeland op de fertiliteit. Om een lang verhaal kort te maken ondergingen we de eerste ICSI en ik had het geluk direct zwanger te zijn na de eerste poging. Helaas moesten we ons kleine wondertje na 6 weken en 5 dagen afgeven en stonden wij terug van af. Terug met alle vragen en zorgen